चारोळी
चारोळी
लोकांशी होतच राहतात,
ओळख, गप्पा, भेट.
स्वतःची स्वतःशीच
कधी ना घडते गाठभेट!
********************
चारोळी
ग्रिष्माचा असो वणवा,
की शिशिराचा शित कहर,
प्रेमाच्या वावरात
सदा ऋतु वसंताचा बहर!
******************
चारोळी
तुझी मी होऊन तरी
काय आता होणार?
संपले अश्रु सारे
आता कसली मी रडणार?
****************
चारोळी
प्रेम म्हणजे एक असे मुक्काम,
ज्याचा कोणताच पत्ता नाही!
तो प्रेमी म्हणजे गुलाम असा,
ज्यावर कोणाची सत्ता नाही!
********************
चारोळी
वाटले ना कधी,
भेटतील असे क्षण…
अदृश्य अश्रु तरी,
मनी आक्रंद रुदन
****************
फुले कसा उधळती नि:स्वार्थी, त्यांचा गंधकोष माहित नाही. सारे काही घेणाऱ्या मानवाला “देण्याचा संतोष” माहित नाही.
*********************
समजावे ज्यांना अंती आधाराची काठी,
ते संधी साधुन घालती खंजीर का पाठी? गेले सरुनी कष्टात तारुण्य आणि शक्ती,काही न उरले हाती, फक्त पोचली साठी!
*********************
स्वतःच स्वतःशी भांडुन,
स्वतःचाच घालवायचा भाव!
मीच तो महासागर,
ज्यात समाधिस्थ माझी नाव!
******************
तू माझे सारेच विश्व होतास…
पण तुझ्या सृष्टीत नव्हते मी!
नजर माझी तुला बांधलेली,
पण तुझ्या दृष्टीत नव्हते मी!
**********************
तुझे क्षणार्ध दर्शनही
वादळाचा जणू तडाखा!
नखशिखांत हेलावते मी,
चुकतो सारा आडाखा!
*******************
असे #शब्द तुझे जे गोड,
की
तुजसवे मन जाई जुळुनी!
हलकेसे हास्य पाहता ते हाय,
जणू जीव जातसे तळमळुनी!
******************
हसलीस तू आता जराशी,
किती वेळ राहुन रुष्ट,
त्या ओठांच्या महिरपीची,
मज काढु वाटे दृष्ट!
*****************
ना सत्काराचा आनंद,
ना अनुल्लेखाची खंत,
आपल्या आयुष्यात
आपणच फुलवावा वसंत!
*******************
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा