Impression मुद्रा

अभिव्यक्त  प्रेम असेल मनी, तर ओठांवर आणावे जरुर! व्यक्त होताना थोड़े, गालावर दिसावे जरुर! तरीही कधीकधी स्मृतींना सांगावे जरुर.... कधी कधी त्यांनीही सुट्टीचे विकएंड घ्यावे जरुर!

  तू... माझ्या आशांचा, मुक्काम तू... या स्वप्नमालेचा पूर्णविराम तू!

नसतील सोबतीला  जर वारे वाहणारे, विझतील आगीचे  नखरे झेपावणारे! मीत्र माझे सर्वत्र आहेत,  नाहीत कोठे? केवळ गरजेवेळी  मात्र लपतात सारे! 

  हे नाते म्हणजे... कधी कधी...मरता मरता ... जगण्याला दिलेले  आश्वासक वचन असते! आणि जगता जगता  अनेकदा असे निकट आलेले मरण असते!

  कल्पना कधीतरी कुठून तरी  असा पडावा पाऊस, वाहुन जावे क्रौर्य सारे  मनामनात साठलेले....! रुजावेत त्याच आर्द्रतेने अंकुर काही औदार्याचे कोणे एके काळी जे, अंतर्मनात गाडलेले.....!

  स्मृतींच्या बिजांची उगवण सुरु राहते.... आणि एक वन बनते कल्पनेच्या भूमीवर... काही वेलींवर नाजुक फुले फुलतातही... मग काही श्वापदांचाही सुरु होतो  वावर....

  माझ्या प्रश्नांवर.... स्मित अधुरे शब्द अपूरे, ना ‘हो’, ना ‘नाही’ ही तुझी उत्तरे!